Sun In My Eyes

Dwie strony rzeki

2011-08-22T10:29:00.026+02:00

Budapeszt 2011

Patrząc z wysoka na skrzące się światłami miasto, starałem się dostrzec coś co przeszyje moje serce swoim pięknem. Szukałem czegoś, gdzie będę mógł wracać ciągle myślami i wspomnieniami - nie mogąc pogodzić się z sobą, że opuściłem to miejsce. Szukałem czegoś co spowoduje, że każde planowanie wakacji będzie rozpoczynało się właśnie od tego miejsca. Budapeszt jest naprawdę świetnym i urokliwym miastem, ale nie znalazłem tam tego czego szukałem. Jak dotychczas takie miejsce chyba znalazłem w Bieszczadach. "Chyba" - bo na razie nic go nie przebiło. Dzisiaj po tak długiej przerwie znowu było nostalgicznie, dlatego na koniec coś na doprawienie smaku.

Invisible Kid

2011-03-28T03:13:00.004+02:00

Budowlanka 2007

Czasami łatwiej jest być niewidzialnym i nie uczestniczyć w tym co się dzieje wokół. Prawdziwi bohaterowie jednak nie zyskują szacunku przez znikanie, ale właśnie przez stawanie twardo i odważnie - oko w oko z przeciwnościami. Choć z drugiej strony bierna obserwacja też ma swoje zalety, ale trzeba wiedzieć kiedy wolno ją zastosować. Ostatnio jednak zbyt często ustępuję pola i chowam się lekko w cień. Uszy do góry! Dziękuję, dobranoc.

Better not look down

2011-03-04T20:09:00.006+01:00

Austria 2010

Nie oglądać się na zmarnowany przeszły czas. Jest tyle do zrobienia teraz.
Nie zatrzymywać się.
Nie być statycznym i przewidywalnym, ale dynamicznym i niekonwencjonalnym.
Polecieć wysoko i nie pozwolić sobie spaść.
Rzucić się w fale i nie utonąć w morzu zmartwień i niepokojów.

(: Chcę iść do przodu tańcząc z radości :) (: choćby przy tym utworze :)
:* :* :*

Możliwości

2011-02-07T15:53:00.004+01:00

Natknąłem się na ciekawą opowiastkę:

W trakcie swych licznych konferencji pewna grupa miała zwyczaj korzystać z hotelu, którego motto, napisane dużymi literami na ścianach hallu brzmiało: NIE MA TU ŻADNYCH PROBLEMÓW - TYLKO MOŻLIWOŚCI.
Jakiś człowiek podszedł do recepcji i powiedział:
- Przepraszam, mam pewien problem.
Recepcjonista odparł z uśmiechem:
- Nie mamy tu problemów, tylko możliwości.
- Niech pan to nazywa, jak pan chce - odrzekł człowiek niecierpliwie.- W pokoju dla mnie zarezerwowanym znajduje się kobieta.

Anthony De Mello

Piosenka z psem na pace

2011-01-16T18:41:00.006+01:00

Noworoczny poranek 2011

Tylko nieliczni słyszeli o piosence z psem na pace. Tak jak nieliczni cieszą się mimo swoich niepowodzeń. Nie wiem czy jest normalny taki skrajny optymizm? Kiedy zastanawiam się jednak nad tym, to wcale nie jest to takie głupie. Nigdy nie tracić nadziei i zawsze z uśmiechem znosić porażki. Nawet jeżeli przyszłość wydaje się być skrajnie przebarwiona czernią. Gdy nie widać sensu dalszych działań. W takiej chwili chyba najlepiej przebudzić się z przygnębienia, dostrzec, że wciąż żyjemy, że wciąż możemy jeszcze tak wiele zrobić. Nasze życie nie kończy się na nieoddanej pracy, oblanym egzaminie, rozwodzie, śmierci bliskiej osoby, właściwie wszystkich tych sprawach kiedy czujemy się bezradni. Ono wciąż trwa, wciąż piękne, tylko trzeba uwierzyć samemu sobie i podnieść głowę go góry (uszy - jak kto woli). Czy to dobra koncepcja - nie wiem, ale na pewno ciekawa.

Kyngyrga

2011-01-10T00:38:00.002+01:00

Beskidy - grudzień 2010

Z wyprawy w zaśnieżone po uszy góry, znów pozostały tylko wspomnienia. Świeży i puszysty śnieg ciepło zapadł w pamięci. Mogę szczerze się przyznać, że uwielbiam klimat w którym przyszło mi się urodzić. Nie zawsze jednak doceniam jego walory, szczególnie bluzgając go za zaśnieżone drogi. Efekt aury jaką prezentuje, skłania jednak do wybaczania tych niedogodności. Jadąc w to samo miejsce, w inną towarzyszą mu porę roku, mogę być pewien, że zachwyci mnie czymś zupełnie innym. Jednych fascynuje mróz, innych palma, a mnie jedno i drugie. Z taką samą chęcią wybrał bym się w zimne zakątki naszej planety jak i te bardzo gorrrące. Przyjdzie mi jednak jeszcze cierpliwie czekać. Natłok marzeń chyba powoduje zator w ich realizacji. Ostatnio zaczytuję się w książce "Samotnik" Władimira Kornakowa. Nie jest to jakaś nowość, czy ponadczasowy hit. O czym jest nie zdradzę. Z góry przepraszam, jeżeli kiedyś ucieknę bez słowa na kilka długich miesięcy...

Sycylia

2010-11-07T17:19:00.002+01:00

Marzenia stały realne, są na wyciągnięcie ręki. Niedawno zostałem zaskoczony, jak chyba nigdy wcześniej - "Jadę na stopa na Sycylię, jedziesz ze mną?". Znajomi i przyjaciele pukają się w czoło, ale ja od razu wiedziałem, że to jest to i druga taka okazja się może szybo nie trafić. Może jazda autostopem za granicę wydaje się dla niektórych szalona, tak jak i dla mnie, ale to jest to czego moje serce pragnie - smaku przygody. Nie jakiejś autokarowej sielanki, gdzie nie czuć smaku wolności, będąc skrępowanym przez grupę. Nie jazdy własnym samochodem narażając się na koszta i luksusy. Tutaj zwęszyłem coś co nazywam wyprawą. Tutaj planowanie i niespodzianki idą jak dwa żywioły, ścierając się nieustanie o siebie nawzajem. Z energii która powstaje na skutek tego tarcia powstaje ciepło, które niczym w bajce budzi uśpionego dżina z butelki spełniającego marzenia. Teraz to już tylko kwestia dotrwania do wakacji...
Pozdrawiam wszystkich marzycieli.

Venire

2010-10-08T01:21:00.003+02:00

"Rozumie puć ku mie."

Siedzę i dumam. Myślę o wielu rzeczach. Podpieram swoją głowę ręką, gdyż ona jakby stawała się coraz cięższa od ogromu myśli. Nie mogę wytrzymać tej monotonii bycia w jednym miejscu. Wakacje minęły bardzo owocnie pod względem wyjazdów. Teraz jednak wybieram się na ekspedycję po przewodnikach. Zabieram się za planowanie tras, kolekcjonowanie potrzebnych wskazówek i informacji. Gotowe plany można wykorzystać w każdej chwili. Potem wystarczy zarzucić plecak i w drogę. Powoli zaciskam pasa i odkładam jakieś grosze. Najpierw jednak postaram się trochę mamony wydać na parę przydatnych rzeczy. Do dzieła!

Berga

2010-10-06T22:41:00.005+02:00

Austria 2010

W naszym życiu jest tak, że kiedy zdobywamy szczyt, to zaczynamy dopiero widzieć przez co przeszliśmy. Naszym oczom ukazują się cudowne widoki wszechobecnej przestrzeni. Ze szczytu widać potęgę matki Ziemi, piękno stworzonego z pomysłem świata. Nie myślisz wtedy o skumulowanym zmęczeniu, po prostu podziwiasz zmysłami i chłonnym jak gąbka umysłem. Czujesz się jak mały, nic nie znaczący robaczek wobec TEGO co Cię otacza. Im wyższa i majestatyczniejsza góra, oraz czym większy włożony mozolny trud w jej zdobycie, tym większa satysfakcja.
Kiedy więc napotykam w życiu jakąś górę, to zastanawiam się jaki wspaniały będę miał widok z jej szczytu. Zdarza się jednak zapominać o tym i psioczyć na aktualne trudności.
Może to wszystko jest dużo bardziej skomplikowane niż mi się wydaje?

- zobaczymy za 10 lat ;)

Pół-regionalnie

2010-08-30T20:56:00.004+02:00

Zdjęcie krakowiaka pod Wawelem.

Gratisowo wierszyk S'lunski co mi go starka pedziała. I już jest po pół regionalnie. :)

Jak jechołech jo do Gliwic,
ni miołech waluty nic.
- Zeigen mir das ein bilett.
- Cof sie byś nie dostoł w łeb.

Avventura

2010-07-25T18:11:00.007+02:00

A ja ciągle widzę ten sam krajobraz:
Te same rośliny i zwierzęta,
Ci sami ludzie i ich kolor skóry.
Ptaki śpiewają starą melodię,
Kultura i sztuka- też już przerobione.

Kolorowe mapy są takie kuszące...
Opowieści włóczęgów są takie pociągające...
Zdjęcia z wypraw są tak kolorowe...
Listy zdają się pachnąć czymś nieznanym...
Blizny i rany snują zapierające dech historie...

Wyczekuję drastycznych zmian,
Budzących mnie z ciągnącego się snu.
Nowinek z sielankowej wioski,
Stawiających mnie w osłupienie.
Rzeki płynącej nowym nieznanym nurtem.

Radość, Miłość, Przyjaźń i Przygoda
Czekają na mnie gdzieś w gęstwinie.
Ludzie o nieznanych dotąd rysach twarzy,
Z ciepłym pełnym pogody duchem.
Widoki na góry, morza i równiny.

Czy wpuścisz do domu drogi przyjacielu,
mnie zagubionego wędrowca?
Czy zlitujesz się o srogi bandyto,
nade mną ciekawskim podróżnikiem?
Czy pójdziesz ze mną patrzeć na świat?

Czerniejsza połowa

2010-07-24T18:55:00.002+02:00

Na soczyście błękitnym niebie ciężko dostrzec czarne chmury. Widzą je tylko Ci którzy nie potrafią cieszyć się życiem. Oczywiście to tylko przenośnia.

Często sami wymyślamy sobie negatywy co do obrazów z życia. Przyciemniamy to co jest jasne. Oszpecamy to co piękne. Krytykujemy to co poprawne. Czyż nie jest tak, że lubimy przyprawić zupę po swojemu? Mój plan... Moje życie... Moje... Bo on... Bo Ja tak chcę...

Oczywistym jest również, że dawanie sobą pomiatać nie jest dobre. Dobre jest natomiast dostrzeganie miłości w drugim człowieku. Bożego dłuta w ludziach. Bożego tchnienia w Tobie samym.

Gdzie siedzisz?

2010-04-09T18:15:00.007+02:00

Punkt widzenia, zależy od punktu siedzenia. Świat jest cały czas ten sam, tylko raz pada deszcz, raz śnieg, a raz świeci słońce. Jednego dnia użalamy się nad własną niedolą, drugiego cieszymy się z wygranej w lotto, a następnego biadolimy, że razem z nami wygrało 500 osób i nagroda jest do podziału. (1 000 000 : 500 = 2 000). Zmienia się tylko otoczka. Dlatego czasem trzeba zmienić miejsce siedzenia, żeby zobaczyć w innym świetle nasze problemy. Trzeba zamknąć własne "ja" w domu i popatrzeć na siebie przez okno. Kogo teraz widzisz?

Pustynia

2010-01-18T23:08:00.006+01:00

Jeszcze kilka tygodni i będę sobie mógł odetchnąć. Znaleźć jakieś odludne miejsce i odpocząć od hałasu, ludzi, problemów. Podziwiać, oddychać i pomarzyć...
Już nie mogę się doczekać :)

Na zdjęciu - ściana budynku i przyklejone niebo - efekt zabawy w programie graficznym. Kiedyś trzeba zacząć.

Pragnienie

2010-01-10T15:53:00.004+01:00

Małymi kroczkami dojdę do celu. A kiedy tam się znajdę - pobiegnę.
Marzenia są piękne, ale jeszcze lepsze jest od nich to, kiedy można je realizować.

Małymi kroczkami, powoli, aby wszystko było dokładnie przygotowane.
Rozkoszując się entuzjazmem.

Kiedyś mi się uda stanąć na mecie przygotowań i... Wyruszyć...

Autobus

2009-12-08T23:23:00.003+01:00

Jadąc autobusem...

Wilgoć, mgła i nostalgia,
a za oknem ciągle zmieniający się
ze stoicką prędkością krajobraz.

Pola, bajora, lasy, łąki i domy.
Wjeżdżamy do wioski - przystanek.
Wsiadają młodzi i zadowoleni, bo autobus w końcu przyjechał.
Kierowca jest dziś posępny,
na radosne Dzień Dobry odpowiada milczeniem,
zupełnie jakby grypsował.
Jedziemy dalej...

Droga jest coraz bardziej dziurawa.
Widocznie ktoś wzorował się na księżycowych kraterach.
Trzęsie jak na statku, który unosi się jak łupinka
w czasie sztormu na wzburzonym oceanie.
Tu nie ma miejsca dla dezerterów.
Jest! Wylali nowy asfalt!
Burza ucichła, zupełnie jak w ewangelii.
Jedziemy dalej...

Na ostatnim siedzeniu z tyłu siedzi dziewczyna,
czasem zerka na mnie wesołego.
Ciekawe co myśli o mnie,
siedzącego w luzackim stylu z opartą ręką o grzbiet siedzenia?
Czy widzi we mnie człowieka?
Ciekawe czy się boi?
Czy jej historia jest podobna do mojej?

A my wszyscy jedziemy w tym samym autobusie.
Jedziemy dalej, do ostatniego przystanku.

Rhombus

2009-11-08T13:11:00.007+01:00

Nieustanne poszukiwania tego co piękne, tego co zachwyca.
Poszukiwanie zaginionej w ciemno zielonym gąszczu lian życia.
W miejscach gdzie czają się dobitnie zamaskowane niebezpieczeństwa.
Jak uzbrojony po zęby żołnierz idący w kipiący bój.
Cierpiąc, szukasz tej jedynej błyszczącej perły,
jednak kiedy już ją znajdujesz, okazuje się ona zwykłą matową
podobną do wszystkich innych które znalazłeś.
Nagle zdajesz sobie sprawę, z tego ile zadałeś sobie trudu, aby ją odnaleźć.
Przypominają Ci się wszystkie przeszkody i przerażające przeciwności.
I wszystko co myślałeś przedtem zostaje grubiańsko przekreślone.
W momencie otrzepywania się z resztek porażki,
gdzieś w oddali, przenika poprzez gąszcz - błysk,
a Ty zachwycony jego światłem podążasz za nim, by szukać od nowa.
Zostawiłeś perłę, by szukać lepszej?!
W końcu wyczerpany, zmiażdżony, poraniony, ale doświadczony
wracasz...

Nie w każdej małży jest perła

Sentirenostalgìa

2009-10-25T01:09:00.005+02:00

Nie ma to jak iść z przyjacielem wzdłuż piaszczystej plaży w stronę zachodzącego słońca nad brzegiem Pacyfiku...

Stryszawa

2009-07-25T21:21:00.004+02:00

Wspomnienia tamtych dni zostaną na długo w pamięci. Nie tylko ze względu na piękno tego miejsca, ale dzięki wydarzeniom, które pomogły mi narodzić się na nowo. Być może to brzmi dziwnie, ale taka jest prawda. Życie jest piękne!

Szczęście nie zaczyna się w niebie, ale już tu na Ziemi :)

Fàccia

2009-07-23T19:28:00.004+02:00

Nie potrafię zinterpretować tego co kryje się w tej rzeźbie. Wyraz tej twarzy jest dla mnie dziwny, w kontekście wydarzenia które ta stacja drogi krzyżowej przedstawia.
Nie przepadam za takimi kontrastami. Nie lubię kiedy ktoś się cieszy z czyjegoś nieszczęścia. To jest nieludzkie.

Labirynt

2009-06-10T21:20:00.005+02:00

Bo ja przecież jak każdy, staję często na jakimś rozdrożu,
W labiryncie ścieżek nie przebytych,
W codzienności mych kroków niezdarnych.
Chcę odnaleźć tę drogę jedyną, która może przynieść mnie do celu.
Więc dziś proszę o światło nadziei, światło wiary wśród rejsów mych wielu.

Rara avis

2009-06-03T12:33:00.004+02:00

Do tych drzwiczek nie potrzeba klucza. Nie ma potrzeby zamykać ich, gdyż nie ma za nimi nic cennego. Tak już się na świecie przyjęło, że to co cenne zamykamy, żeby nikt tego nam nie zabrał.

Po co nam zamki w drzwiach, alarmy, kamery, czujniki ruchu i inne zabezpieczenia? Czy już zawsze tak będzie, że będziemy musieli się bać o swoje bezpieczeństwo?

999 emergency

2009-05-28T22:35:00.003+02:00

Chciałbym umieć - ratować ludzkie życie.
Chciałbym umieć - bronić pokrzywdzonych.
Chciałbym umieć - ocalić ginących.
...Chciałbym być dobry....
[ja]

LOADING

2009-05-16T19:22:00.005+02:00

Pieniężno 2009

Często nie znajduję racjonalnego wytłumaczenia, dlaczego wykonałem takie a nie inne ujęcia. To jest moja intymna, duża radość w małym obiektywie.
[Leszek Mądzik]

Falsificare

2009-04-30T16:06:00.002+02:00

Napisałem niedawno, że "nic dwa razy się nie zdarza". Chciałbym sprostować tą myśl. Wisława Szymborska (czy podmiot liryczny, sam nie wiem) w wierszu "nic dwa razy" tak właśnie pisze. Ale wiersz swoje, a życie swoje. Dlatego należy uzupełnić, lub dopisać adnotacje, cokolwiek, byleby zachować sprostowanie. "Nic dwa razy się nie zdarza, chyba że jesteś bogaty..."
Zdjęcie powyżej, wyciągnięte z archiwum, jakoś tak mi się skojarzyło z tematem.

Esperanza

2009-04-27T11:44:00.004+02:00

Było nas dwóch... Jeden ja, drugi też. Każdy miał w sobie tyle samo sił, w każdym z nas było życie. Jednak myśleliśmy o zupełnie różnych rzeczach? Jak to możliwe? Bo nic dwa razy się nie zdarza.

Człowiek szuka miłości, bo w głębi serca wie, że tylko miłość może uczynić go szczęśliwym.
[Jan Paweł II]

Solitario

2009-04-21T16:04:00.005+02:00

Wszędzie była krew i szkło,
I tylko ja, zupełnie sam.
Deszcz lał ulewny, zimny i wściekły,
A koło drogi leżał facet we krwi
I krzyczał, żeby mu pomóc.

[Bruce Springsteen]

Chłopcze, pojedź tym starym Chryslerem do Meksyku.
[Z. Z. Top]

Powiem wam, co bym zrobił,
Gdybym miał mnóstwo mamony:
Pojechałbym do miasta
I kupiłbym wóz z salonu,
A może nawet dwa.
Kupiłbym nowy wóz
I jeździłbym do utraty tchu.
[The Steve Miller Band]

Bella

2009-03-24T12:30:00.010+01:00

WIĘCEJ ZDJĘĆ

Opowieść z 7 Czerwca 1944 roku

Generał brygady Norman „Dutch” Cota, zastępca dowódcy 29. Dywizji, trafił na grupę piechoty otaczającą farmę, gdzie ukryli się Niemcy. Zapytał dowodzącego kapitana, dlaczego jego ludzie nie podejmują żadnych działań, żeby zająć budynek. „Sir, tam są Niemcy, strzelają do nas”, odparł kapitan. „Wie pan co, kapitanie – powiedział Cota, odpinając dwa granaty od swojej kurtki. - Niech pan ze swoimi ludźmi zacznie do nich strzelać. Ja wezmę swój oddział, a wy uważnie obserwujcie. Pokażę wam, jak zdobyć budynek zajęty przez Niemców”. Cota poprowadził swój oddział wzdłuż ogrodzenia, aby podejść możliwie najbliżej zabudowań. Nagle wydał okrzyk i ruszył naprzód, a za nim jego ludzie, wrzeszcząc jak dzikie bestie. Gdy wrzucili granaty przez okna, Cota i jeszcze jeden człowiek kopnięciem otworzyli frontowe drzwi, wrzucili kilka granatów i przeczekali wybuchy, a potem wpadli do środka. Ocalali Niemcy wymykali się tylnymi drzwiami, ratując życie. Cota wrócił do kapitana. „Widzi pan, jak się zajmuje budynek? - spytał generał nadal bez tchu. - Rozumie pan? Czy teraz już pan wie, jak to się robi?” „Tak, sir”.

fragment z książki Stephena Ambrose "Citzen Soldiers"

Bestimmung

2009-01-04T14:28:00.003+01:00

A.D. 2009

Kolejny rok przed nami. Jak będzie wyglądał? Co nas spotka? Lepiej się nie martwić o takie rzeczy na zapas. Jest jedna droga, której nie znamy. Wiemy jedynie co jest za nami.

Zdjęcie listopadowe '08, zrobione obok cmentarza.

Szach-mat

2008-11-03T21:26:00.005+01:00

Dzisiaj odkryłem, a właściwie przekonałem się po raz kolejny. Szczęście na ziemi jest tylko chwilowe, nigdy nie będzie trwało wiecznie. Jesteśmy skazani na cierpienie, którego przyczyną jest grzech. Nikt z nas nie jest pionkiem w grze, choć często poruszamy się jak one - według ustalonych schematów, raniąc jedni drugich. Życie to nie gra. Nie ma przegranych i wygranych, jest tylko wieczność. Piekło i niebo to jedynie inna rzeczywistość. Śmierć jest skutkiem grzechu. Człowiek nigdy nie umrze, umiera jedynie nasze ciało. Człowiek to coś więcej niż tylko ciało. Człowiek to przede wszystkim ktoś. Każdy z nas, jedyny i niepowtarzalny w oczach Boga. I to jet właśnie najlepsza sprawa.
Może teraz zranię moich przyjaciół, ale taka jest prawda. Przyjaźń na ziemi nie będzie trwała wiecznie, bo nie jest doskonała, dlatego, że jest ona skażona naszymi grzechami które ją niszczą. Miłość na nowo ją scala. Niestety rysa która powstała, pozostaje. Jedynie przyjaźń Boga do człowieka jest prawdziwa, bo rysa nigdy nie zostaje. Po każdej spowiedzi, wychodzimy czyści. Wszystkie rysy znikają, już ich nie ma. Niestety człowiek jest niestały w tej przyjaźni.

Przyjaźń międzyludzka jest jednak niezbędna. Pewnie nie dalibyśmy sobie w życiu rady bez pomocy innych. Jesteśmy stworzeni do życia w społeczności. Człowiek samotny jest skazany na upadek, prędzej czy później. Żyjemy by kochać. Egoizm tylko niszczy, bo stawia "mnie" najwyżej. Egoizm jest odwrotnością miłości, która stawia drugiego człowieka wyżej ode mnie. Natomiast nigdy na pierwszym. To miejsce powinno być przeznaczone tylko dla Boga.
Hm... Czekam na Twoją opinię. Komentowanie jak najbardziej wskazane.

Subterráneo

2008-11-02T21:00:00.002+01:00

Kolejny raz wrzucam zdjęcie sepio podobne.
Tunele to paskudna sprawa. Tunel zawsze do czegoś doprowadza. Ma swój początek na powierzchni, a koniec nie koniecznie musi być widoczny. Końcem może być ściana lub wyjście. Nie zawsze wiadomo co czyha na nas w środku. Życie też może być takim tunelem. Można iść tunelem oświetlonym, widzieć przeszkody i omijać je. Można iść w ciemnym tunelu i przyświecać sobie latarką, brnąc z lepszym lub gorszym skutkiem. Można iść też zupełnie na oślep, wpadając co chwile w jakieś niebezpieczeństwo. Można iść z kimś lub samemu, z zamkniętymi oczami lub otwartymi, szybciej lub wolniej. Możliwości jest mnóstwo, jedne są korzystniejsze, inne mniej. Jednak cel jest ten sam - znaleźć wyjście.
A jaki jest Twój tunel? Wiesz już co spotkasz na jego końcu? Może jest jeszcze czas żeby zawrócić i wybrać inny? Najlepiej taki ładny jak na zdjęciu :)

мгла

2008-10-23T23:15:00.003+02:00

Jak ja uwielbiam mgłę. Szczególnie, lubię iść przez miasto wcześnie rano w czasie mgły. Wszystko wygląda zupełnie inaczej. Wtedy nic nie jest takie jak zawsze, jest bardziej tajemnicze i nowe. Na zdjęciu poniżej wieczorna mgła. Zdjęcie na samym dole jest jeszcze z pewnego samotnego i deszczowego spacerku.

Luna Piena

2008-10-15T22:30:00.009+02:00

Dziś będzie mnogo.
Bo czasami bywa tak, że zabiera się ze sobą aparat w nieokreślonym sobie bliżej celu. A niech mnie... Gdyby ktoś mnie zapytał jaką lubię porę roku, odpowiedział bym, że wiosnę w dzień, a jesień w nocy (bez skojarzeń proszę). Mmmmmmmm... uwielbiam takie spacerki w nocy. Brakowało mi tylko statywu i gęstej mgły. Ale bym szalał!

Ventana

2008-10-12T23:20:00.003+02:00

Dziś kolejne zdjęcie Marysi, zrobione w czasie niedzielnego spacerku w parku. Pogoda jak znalazł. W dodatku można było odczuć panującą porę roku. Eh... Uwielbiam kiedy jest kolorowo.

Fiamma

2008-09-25T22:50:00.003+02:00

Ogień... Rozpalić można różne rzeczy. Rozpoczynając od drewna, kończąc na ludzkim sercu. Jednakże płomienie będą zupełnie inne. Gdyby zamienić oba, to serce będzie cierpieć, a kłoda nawet nie drgnie. Ogień w sercu łatwo wzniecić, ale trudniej go zgasić. Więc uważaj co w sobie rozpalasz. Nienawiść, czy miłość?

Zachody

2008-09-21T17:12:00.005+02:00

Zachody słońca. Są jedyne i niepowtarzalne. Każdy jest inny. Zdjęcia pochodzą z 2004 roku. Dlaczego je wrzuciłem? Sam nie wiem. W zachodach słońca zawsze było coś niesamowitego co wzbudzało w człowieku zachwyt. Mały Książę również lubił je oglądać. Zachód daje człowiekowi sygnał o zbliżającym się końcu dnia. Zamyka dzień, by dać początek nocy. Daje nam czas, by przystanąć i zastanowić się nad tym co uczyniliśmy w danym dniu.
W dniu 21 IX 2008 roku
Wiadomości ze świata:
-zamach w Pakistanie (60 osób nie żyje, 271 rannych),
-szał zakupów na giełdach - rosyjskie giełdy wyskoczyły o prawie 30% w górę,
-Chiny: 50 górników zginęło,
-premier Olmert ogłasza swą rezygnację,
A Ty? Co Tobie się przydarzyło? Jesteś z tego dumny? A może czegoś żałujesz? Wiesz który to Twój zachód słońca? Wiesz, że jest inny niż wczoraj?

Venezia

2008-09-15T21:10:00.002+02:00

Przybyłem i zobaczyłem, aż nie chciało się odpływać. Pozostało tam jeszcze tyle nieodkrytych uliczek na których czekają nowe wrażenia. Zachwyt pozostanie na długo, bardzo długo.

Muerte

2008-09-05T16:25:00.003+02:00

Czasem ludzie mają dziwne przeczucie zbliżającej się śmierci. Często powodem tego jest strach przed tym co będzie jutro. Każdy pragnie żyć, ale nie każdy potrafi. Czy należy się bać śmierci? Ja myślę, że śmierci mogą się tylko bać Ci co nie wierzą w życie wieczne, albo wydaje im się, że mają za dużo do stracenia. Śmierć to tylko przejście z jednego życia, pełnego cierpienia, do drugiego, pełnego szczęścia.
Skoro to życie jest takie nędzne, to po co je przedłużać, jeżeli można żyć w szczęściu? Odpowiedzieć można w obrazowy sposób: Czy superbohaterowie byliby superbohaterami gdyby nie podejmowali postawionych przed nimi wyzwań? Czy wtedy też byliby uwielbiani?
A Ty, czego pragniesz? Szczęścia, czy cierpienia? Jeżeli szczęścia: to wystarczy pięknie żyć i być gotowym... Tak niewiele, a tak wielu nie potrafi tego pojąć.
Jeżeli cierpienia, to czy na pewno jesteś człowiekiem?

The Tommyknockers

2008-09-03T12:34:00.011+02:00

Dzisiaj zdjęcia z zupełnie innej beczki. Niektórzy znają mój prawdziwy aparat. Aparat dostałem od wujka, który przerzucił się na cyfrówkę. Ustawienia aparatu są całkowicie manualne. Wszystko się tu robi "na oko", wedle upodobań fotografa. Aby zdjęcie zostało wykonane poprawnie potrzeba baaardzo duuużo szczęścia. Czasem jednak zdarza się, że z zapowiadającej się kompletnej klapy wychodzą małe cudeńka.
Mam zaszczyt przedstawić państwu owoc mojej pracy.

Urban Terror

2008-08-31T23:20:00.005+02:00

Lenistwo do wszystkiego. Nawet robienie zdjęć nie sprawia mi już takiej przyjemności. Chyba, że ma się do czynienia ze sprzętem klasy wyższej. Wtedy momentalnie chęć na pstrykanie pojawia się lotem błyskawicy. Niestety takowa możliwość zdarza się rzadko. Na zdjęciu badziewny owoc. Czyli tak zwane: Jak se pościelesz tak się wyśpisz (ochłapy)

Divertido

2008-08-26T10:31:00.002+02:00

Miesiąc sierpień powoli się kończy. Dla większości wrzesień będzie początkiem pożogi, a dla innych będzie to czas sielanki.
-Co by tu jeszcze można zrobić? -Jak to co? Bawić się!

Bieszczady

2008-08-23T23:17:00.007+02:00

Dziś wróciłem z Bieszczad. Zakochałem się po uszy. Zobaczcie sami dlaczego......

Jeden z wielu niebezpiecznych zakrętów jakie należało pokonać

droga do nieba wiedzie przez Połoninę Wetlińską

zachód słońca, a jak...

na zdjęciu powyżej widok z Tarnicy (1346 m n.p.m.) o godzinie 6:51
- poszliśmy zobaczyć wschód słońca

kolejny poranek - zdjęcie zrobione w pobliżu namiotu

Orange Night

2008-08-16T13:30:00.002+02:00

Zdarzyło się razu pewnego podczas burzowej nocy. W prześwicie nieba ukazał się księżyc. Niby świecił światem słonecznym, lecz jedynie odbitym. Ku memu zdziwieniu zdjęcie wyszło niesamowicie jasne, co nie zdarza się często w środku nocy.

One Bike

2008-08-13T10:59:00.003+02:00

Rowerem przez świat. Taki temat sobie wybrałem do robienia zdjęć przez wakacje. Oto moja samotna wycieczka do Magdalenki - drewnianej kaplicy ukrytej głęboko w lesie.

Garage Inc

2008-08-09T18:38:00.003+02:00

Pierwszy nasz garażowy koncert został zakończony sukcesem. W składzie Zboże, Kukiz & ja. Przy okazji nagraliśmy naszą pierwszą kasetę. Może następnym razem zaprosimy publiczność? Na zdjęciu elektryk i jego właściciel w tle.

Slow Dance

2008-08-05T21:45:00.002+02:00

Pan Ślimak pędził sobie w poprzek drogi i zachęcał, żeby mu strzelić serię. W nagrodę za pozowanie dostał sera. Ale mu chyba nie smakował i uciekł gdzieś. Tyle go był widać.

Peregrino

2008-08-05T00:11:00.002+02:00

Niesamowite! Moja pierwsza piesza pielgrzymka na Jasną Górę. Upał 30 stopni Celsjusza. Warto iść mimo wszystkich przeszkód. Mimo niewygody i zmęczenia. Na zdjęciu moment wejścia na Jasną Górę - najpiękniejsza chwila całej pielgrzymki. AD 2008 30.07-2.08

Green Peace

2008-07-29T14:38:00.005+02:00

Nasza rzeka Ruda. Najlepiej skomentować to zdjęcie tekstem piosenki Kazika: "Co za syf, co za katastrofa". Niestety takie obrazy stają się rzeczywistością. Ciekawe kto miałby ochotę na kąpiel w takiej wodzie? ( WARTO ZAJRZEĆ )

Miasto

2008-07-25T11:14:00.002+02:00

Ostatnio zabrało mi się na czytanie wierszy. No cóż , każdemu chyba czasem wolno poczytać. A oto mój ulubiony wiersz. Okazało się,
że miasto było puste.

Przemierzał więc ulice wbrew nadziei,
do wyczerpania, zachłystując się zmęczeniem,
tracąc poczucie miejsca i czasu;
przekonany, że wystarczy zadać sobie ból,
chodząc aż do obłędu -
by się spotkać w nagrodę
nagle,
przypadkowo pozornie,
ale w gruncie rzeczy realizując
ukryty, najgłębszy cel wszechświata:
zetknąć tych, których przeznaczeniem jest miłość.

Ale gdzież tam.
Łykał wiatr, spaliny i łzy,
a mądrość coraz trwalej wwiercała się
w mózg: przez rozpalone stopy, miękkie kolana,
rozdygotane biodra:
niepojęte jest to wszystko.

Ale chociaż
nie wierzył, że można się dowiedzieć
jeszcze czegoś boleśniejszego na temat
niepojętości życia, rozglądał się wokół
bacznie: a nuż gdzieś tutaj, za rogiem...

(Jerzy Szymik)

Jesień

2008-07-23T10:26:00.003+02:00

Najgorsze są miejsca po człowieku, który
odszedł nagle. W ogniu niezakrzepłej
jeszcze miłości

są jak ciało bez głowy
są jak głowa bez twarzy
są jak ziemia bez słońca

trzeba je odwiedzać
choć straciły rację istnienia

miejsca puste,
chore od niedoszłego szczęścia.
Ono mogło zakwitnąć,
niewiele brakowało

życie jest strasznie trudne

(Jerzy Szymik)

Aż żal ściska

2008-07-07T21:34:00.005+02:00

Wyszedłem na miasto. Po prostu nie mogłem siedzieć w domu. Potrzebowałem świeżego powietrza. Zaopatrzony w gruby portfel, wyruszyłem. Chodziłem bez celu po sklepach. Myślałem, żeby kupić jeansy, ale nie było znowu takich na moją chudą dupę. Jedyne co mnie dzisiaj ucieszyło to pachnąca grozą książka. Dawno już wypatrywałem jej na półkach. Dziś jednak stało się - była, jedyna i niepowtarzalna, jakby właśnie na mnie czekała. I tak ostatni egzemplarz trafił w moje ręce.
Niestety, będę musiał powstrzymać mą ciekawość i... czytać tylko chwilami, bo okazuje się, że Matematyka i Fizyka mogą okazać sie zmorą wakacji. Dlaczego? Okazuje się, że muszę nadrobić to czego nie rozumiem, by móc swobodnie przyswajać studencką wiedzę. Mam nadzieję, że mój mózg nie wyparuje... [aż żal ściska]

Syganał Życia

2008-07-06T21:54:00.003+02:00

-Słucham?
-....
-Słucham?!
-.....
--------------------------------------------
Mój osobisty dręczyciel, chodzi ze mną wszędzie i nie potrafi się odczepić. Czasem jest znośny, czasem potrafi sprawić ból, a czasem i radość. Mały, ale potrafi się przydać, uratować życie jak i przyprawić o śmierć. Zaraza która dopada coraz młodszych.

Kleine Kamerad

2008-07-03T17:35:00.003+02:00

To jest Antoś (Antoni, Antonio) - pierworodny syn mej kuzynki. Jest nadzwyczaj grzeczny i wesoły, a przede wszystkim uwielbia pozować przed aparatem. Więc w nagrodę otrzymuje posta.

Spiel und Spass

2008-07-02T21:54:00.002+02:00

Szpilanie w kosza zawsze było moją pasją. Ostatnio jednak gra stała się sposobem na wyciszenie, samotność i zabicie nudy. Czemu ja tak bardzo to lubię? Może lepiej poczytać książkę, zamiast się pocić i męczyć? Może dlatego, że kocham grać w kosza?

Killing loneliness

2008-06-24T13:14:00.004+02:00

Cierpię z powodu chwilowego braku cyfrówki, więc zdjęcia są stare. Zdjęcie powyżej zrobione 27 grudnia Anno Domini 2007. Przedstawia mój obecny nastrój. Urocze... Prawda?

dzień ojca

2008-06-23T13:29:00.003+02:00

Dzień ojca, kolejne smutne święto dla mnie... Wszystkiego najlepszego dla wszystkich tatusiów. Archiwalne zdjęcie wykonane jeszcze starym Canonkiem.

A poniżej zdjęcie mojego taty za młodu (koszulka w paski i okularki)...

zabombonowa 13

2008-06-13T15:20:00.002+02:00

Tak sobie zaglądam na poprzedniego posta... i... stało się... kolejny 'piątek trzynastego'. Na szczęście nie jestem zabomboniarzem i nie wierzę w coś takiego jak pechowa 13. Na zdjęciu Maryśka z pistoletem (zabawkowym, żeby nie było).

work work & pork

2008-06-13T13:32:00.000+02:00

W wakacje się nie odpoczywa od pracy. Co z tego, że szkółeczka się skończyła. Wakacje są od nauki. W wakacje nie trzeba myśleć. Noooo może tyci tyci. A na zdjęciu powyżej - drzwi, które trzeba pomalować. Przykładowa praca do wykonania.

Istebna

2008-05-30T09:00:00.000+02:00

Wyjazd w góry do Marceliny. Miło było, ale niestety szybko się skończyło. Przed wyjazdem miałem same problemy z autem. Akumulator siadł całkiem i trzeba było kupić nowy, na szczęście teraz wszystko gra i buczy. Pochodziliśmy po górach. Objadaliśmy się kołoczami i uśmialiśmy sie do rozpuku. Najlepiej miał się Zbożu, gdyż został mianowany na pupilka roku. Nie będę pisał więcej, bo się obrazi. Taka tajemnica. Zaledwie dwa dni odpoczynku. Dla mnie troszkę mało, ale musiało wystarczyć. Nie wiem co mnie wzięło na pisanie bloga. Bardziej chyba kręci mnie robienie zdjęć i komentowanie ich. Będzie to taki bardziej foto blog. Raczej nieobszerne komentarzyki i formatowe zdjęcia. Zobaczymy co z tego będzie. Moje pierwsze foto aus ISTEBNA. Widoczek z okna z domku od Marcy. Przepiękny prawda?